esk. maxluq, zot, odam wigwag ['wigwseg] so 'zl. 1. n bayroq- chalar bilan signallar (xabarlar) berish; 2. v 1) oldinga va orqaga harakat qilmoq; 2) bayroqchalar bilan signallar (xabarlar) berm oq; kodinadigan narsa- lar vositasida aloqa bogdamoq (, , gap- lashmoq") wigwam [wigwsem] wvigvam (Shimoliy Amerika hindularining î 'tovsimon kulbasi, chaylasi)